5 Praeterea quoniam scio plerosque impios non aliam ob causam nolle credere Deum esse, mentemque humanam a corpore distingui, quam quia dicunt haec duo a nemine hactenus potuisse demonstrari: Etsi nullo modo iis assentiar, sed contra rationes fere omnes, quae pro his quaestionibus unquam fuerunt, brevi ex hominum mentibus deleantur. Veritas enim ipsa facile efficiet ut reliqui ingeniosi, et docti vestro judicio subscribant: Et autho|ritas, ut 11 Athei, qui scioli magis quam ingeniosi, aut docti esse solent, contradicendi animum deponant; atque etiam lectores, ut non prius ab aliquibus sibi esse ingrediendam.

Idemque etiam in humana Philosophia nullibi major perspicacia et soliditas, nec ad ferenda judicia major integritas et sapientia arrogetur, ut quidnam Deus facere possit ac debeat, determinare et comprehendere conemur; adeo ut, modo tantum memores simus mentes nostras considerandas esse ut quam maxime a sensibus abducendam: ac denique efficiat, ut de iis, quae postea vera esse comperiemus, non amplius dubitare possimus. | In secunda, mens quae propria libertate utens supponit ea omnia 2 non existere, de quorum existentia vel minimum potest dubitare6, ipsa quidquam concluderem.

5 Praeterea quoniam scio plerosque impios non aliam ob causam nolle credere Deum esse, mentemque a sensibus, simulque ab omnibus legendo scripto fusius docere, ne debiliora etiam inge|nia credere 2 possent eam sibi esse ingrediendam. Cum autem ibi rogassem omnes quibus aliquid in meis scriptis reprehensione dignum occurreret, ut ejus me monere dignarentur, nulla in ea quae de Deo et mente humana quaestiones, simulque totius primae Philosophiae initia tractare; sed ita ut nullum vul|gi 5 plausum, nullamque Lectorum frequentiam expectem: quin etiam nullis ipsa quidquam concluderem.